2014/Dec/10

บทที่ 1
...
อันชายหนุ่ม จีบสาวสวย ด้วยกลอนหวาน
ก่อนโบราณ สำเร็จ เสร็จสมหมาย
เกิดดอกรัก ผลิดอกใบ สมใจชาย
แสนคมคาย รักมั่นจิต ติดตราตรึง
...
เพลานี้ จีบสาวสวย ด้วยกลอนรัก
ศรหล่นปัก หักกุด สุดกังขา
ใจหญิงนั้น ผันเปลี่ยน ตามเวลา
กลอนนั้นหนา ใช้ไม่ได้ เสียดายจริง
...
..
.
บทที่ 2
...
กางนิ้วมือ ทั้งห้า ออกจากกัน
ยกมือบัง แสงจันทร์ ส่องไสว
ปิดตาขวา เพราะจันทรา จ้าเกินไป
แล้วร่ำไห้ หลับไป ในเงาจันทร์
...
เหมือนคู่รัก วางแผน ถึงงานแต่ง
ร่วมลงแรง ก่อร่าง และสร้างฝัน
แต่กลับล่ม จมสลาย ในฉับพลัน
ทุกสิ่งอัน ล้มพับ ดับมอดไป
...
แม้คบหา ยาวนาน เกือบแปดปี
ความพอดี ของสองเรา นั้นอยู่ไหน
คู่ชีวิต ที่แท้แล้ว คืออะไร
จบหมดแล้ว หัวใจ ที่รักกัน
...
ภาพตัวต่อ จิ๊กซอว์ ชีวิตคู่
คงมองดู ค้างเติ่ง อยู่แบบนั้น
ขาดตัวเดียว ไม่ครบ จบชีวัน
ไม่มีฉัน ไม่มีเธอ อีกต่อไป
...
..
.
จดหมายปิดผนึก
...
การรักคนที่รักเรา เป็นสื่งที่คนสนใจ แต่น้อยคนนักที่คิดจะทำ
การรักคนที่ไม่รักเรา เป็นสิ่งที่คนไม่สนใจ แต่โดยมากมักเลือกที่จะทำ
...
หายไปหนึ่งชิ้น
ก็ไม่สมบูรณ์
จิ๊กซอว์ของเธอกับฉัน

2014/Dec/03

บทที่ 1
...
ผมเป็นคนเบื่ออะไรยาก
ผมชอบทำอะไรเดิม ๆ ทำอะไรซ้ำ ๆ
ที่ผมเป็นเช่นนี้ เพราะผมชอบความคุ้นเคย
ไม่ใช่ไม่อยากพบเจอสิ่งใหม่ ๆ แต่ความคุ้นเคยมันสบายใจ
เสมือนเรารู้อยู่แล้วว่าจะเป็นเช่นไรต่อไป
มันสบายใจ มันปลอดภัย มันไม่มีอันตราย
บางที ผมคงเป็นคนน่าเบื่อเพราะสาเหตุที่ว่า
...
ถึงผมจะน่าเบื่อสำหรับใคร ๆ แต่ผมไม่เคยเบื่อคุณ
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเพียงใด
...
ผมเป็นคนเบื่ออะไรยาก
เพราะฉะนั้นจึงไม่เคยเบื่อคุณ
...
..
.
บทที่ 2
...
ไม่ว่าผมจะพยายามเพียงใด คุณก็ไม่มีทางหันมามอง
สาวนางหนึ่งที่ผมหลงรักด้วยโชคชะตาบางอย่าง
ผมคิดว่าจะพยายามรักษาความสัมพันธ์นั้นเอาไว้
แต่ในที่สุดผมก็ได้เรียนรู้ และเข้าใจ
...
หิ่งห้อยมิอาจเทียบเคียงดววงตะวันได้ฉันใด
ความรักที่ผมมีให้ก็มิอาจเทียบเคียงเขาได้ฉันนั้น
...
เพราะผมเป็นคนน่าเบื่อ เธอจึงไม่สนใจ
...
..
.
บทที่ 3
...
ความรักไม่เคยทำให้คนเราเบื่อ
ความไม่รักต่างหาก
...
..
.
บทที่ 4
...
คนเราไม่ได้อยากลืมอดีตหรอก
แต่เพราะวันพรุ่งนี้ก็มีเรื่องราวของวันพรุ่งนี้
เราจึงเลือกที่จะเก็บเพียงความทรงจำดี ๆ เอาไว้
ในส่วนลึก ของสมอง ของหัวใจ
แล้วออกเดินต่อไปเพื่อต้อนรับวันใหม่
...
ยามใกล้หมดลมหายใจ
เราจึงค่อย ๆ แง้มกล่องความทรงจำนั้นออกมา
เหตุเพราะเราไม่เหลือวันพรุ่งนี้ให้จดจำอีกแล้วนั่นเอง
...
..
.
บทที่ 5
...
อันชายหนุ่ม จีบสาวสวย ด้วยกลอนหวาน
ก่อนโบราณ สำเร็จ เสร็จสมหมาย
เกิดดอกรัก ผลิดอกใบ สมใจชาย
แสนคมคาย รักมั่นจิต ติดตรึงตรา
...
เพลานี้ จีบสาวสวย ด้วยกลอนรัก
ศรหล่นปัก หักกุด สุดกังขา
ใจหญิงนั้น ผันเปลี่ยน ตามเวลา
กลอนนั้นหนา ใช้ไม่ได้ เสียดายจริง
...
..
.
จดหมายปิดผนึก
...
แซลลี่ที่รัก แม้ฉันจะช่วยเธอเสมอ แต่เธอก็ไม่รักฉัน
แซลลี่ที่รัก แม้ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ แต่เธอก็ไม่รักฉัน
แซลลี่ที่รัก แม้ฉันจะหายไปจากชีวิตเธอ เธอก็ไม่ได้สนใจฉัน
แซลลี่ที่รัก แม้ฉันจะตายจากไป เธอก็ไม่ได้สนใจฉัน 
ไม่ว่าฉันจะทำอะไร เธอก็ไม่เคยสนใจ นั่นก็เพราะ ... เธอไม่รัก
...
ทางสายรุ้งที่จางหาย
ฉันร่วงหล่น
ก่อนถึงฝั่งฝัน

2014/Oct/04

ตื่นมาท่ามกลางเส้นทางที่ไร้จุดหมาย
...
ด้านหน้าคือเมืองที่ล่มสลาย
ด้านหลังคือทะเลทรายอันแห้งแล้ง
ด้านซ้ายเป็นป่าแห่งสัตว์ร้าย
ด้านขวาเป็นหิมะโปรยปราย
ด้านล่างพสุธากัมปนาท
ด้านบนเมฆฟ้าฝนคึกคะนอง
...
ไม่ว่าทางไหนก็ไร้คำตอบ
หากหยุดคิดสักนิด อาจพบทางออก
แม้เบื้องหน้าทุกสิ่งดูไร้คำตอบ
แต่ในปลายทางย่อมมีทางออกเสมอ
...
ในเมืองที่ล่มสลาย อาจพบใครบางคน
ในทะเลทราย อาจพบโอเอซิส
ในป่าแห่งสัตว์ร้าย อาจพบดอกไม้งาม
ในหิมะโปรยปราย อาจพบสมบัติล้ำค่า
ในสุธากัมปนาท อาจพบโบราณสถาน
ในเมฆฝนฟ้าคะนอง อาจพบปาฏิหาริย์
...
ขอเพียงก้าวต่อไป ผมเชื่อ
เชื่อว่าจะพบทางออกของชีวิต
ไม่มีสิ่งใดไร้ทางออก หากคุณคิดจะหาทางออก
แล้วทางออกของทุกสิ่งไม่ใช่ "ความตาย" เสมอไป
...
ขอให้หาทางออกเจอในเร็ววัน
...
..
.
จดหมายปิดผนึก
...
ทุกสิ่งมีทางออกเสมอ นอกเสียจากโรคร้ายที่เรียกว่ารัก
...
โรครัก
รุมเร้า
เลวร้าย

2014/Sep/18

ถ้าไม่แสดงความเป็ฯตัวตน แล้วจะเขียนทำไม
...
ทั้ง ๆ ที่ต้องการให้คนอื่นอ่านแท้ ๆ
แต่กลับซ่อนเร้นความเป็นตัวตนเอาไว้
ปิดบังความเป็นจริง บิดเบือนความเป็นจริง
ทำให้คนอ่านได้รับข่าวสารที่ผิดเพี้ยนไป
แล้วตัวตนของผมมันจะอยู่ไหนกัน
ในเมื่อเอาแต่เป็นแบบนี้อยู่ร่ำไป
ที่สุดแล้วก็คงเหลือแต่ความว่างเปล่า
ที่สุดแล้วก็ไม่มีใครเห็นตัวตนของเรา
เพราะมัวแต่ปิดบังเช่นนี้เสมอมา
ถ้าไม่คิดจะเปิดเผยตัวตนแล้วไซร้
ไม่เขียนมันออกมาเสียคงจะดีกว่า
...
สิ่งที่เธอเห็น มันไม่ใช่ตัวตนของฉัน
สิ่งที่เป็นตัวฉัน คงไม่มีใครได้เห็น
ถ้ามันออกมา คงไม่มีใครรับมันได้
ความเป็นตัวตน 100% ของฉัน
มันคงเลวร้ายเกินกว่าใครจะทนไหว
ที่สุดแล้ว ตัวฉันก็คงต้องอยู่ตัวคนเดียว
...
เป็ฯดั่งน้ำเต็มแก้ว ทว่าแก้วกลับมีรอยร้าว
เฝ้ารอวันที่มันจะออกมา และทำลายซึ่งทุกสิ่ง
ก่อนจะระเหยหายไปเป็นรดั่งธาตุอากาศ
และไร้ใครพบเจออีกตลอดกาล
...
..
.
จดหมายปิดผนึก
...
หากตัวตนของตนเองยังกลัว
แล้วจะรักคนอื่นได้อย่างไรเล่า
...
ในตัวตน
ไร้ซึ่งตัวตน
นั่นคือตัวตน

2014/Sep/16

ในที่สุดก็มาถึงฉากสุดท้าย
ตัวประกอบอย่างผมคงไม่ได้เข้าฉาก
แม้จะน่าเสียดาย แต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ต่อไป
...
ในที่สุดก็มาถึงฉากสุดท้าย
ตัวร้ายอย่างผมคงต้องตายในฉากนี้
แม้ไม่ได้เคียงคู่นางเอก ขอเธออย่าลืมฉัน
...
ในที่สุดก็มาถึงฉากสุดท้าย
พระรองอย่างผมคงได้แต่มองน้ำตานอง
ถ้าไม่ตายแทนพระเอก ก็คงต้องหายไปจากชีวิตนางเอก
...
ในที่สุดก็มาถึงฉากสุดท้าย
ตัวตลกอย่างผมคงได้เข้าฉากบ้าง บางที ท่านผู้กำกับอาจจะใจดี
ส่งเนื้อคู่มาให้ ไม่ตาย แถมยังมีคู่ ถึงจะไม่ใช่นางเอกก็ตามที
...
..
.
ชีวิตคนเราคงไม่ได้เป็นพระเอกเสมอไป
ถ้าให้เลือดบทบาทระหว่าง ตัวประกอบ ตัวร้าย พระรอง หรือตัวตลก
ที่สุดแล้ว ผมคงขอเลือกเป็นตัวตลก มันคงจะดีกว่า
...
ตัวตลก ยิ้มได้ ในตอนจบ
ส่วนตัวร้าย เป็นศพ นอนแน่นิ่ง
ตัวประกอบ ไร้บทบาท ที่พึ่งพิง
ส่วนพระรอง ถูกยิง เลือดไหลนอง
...
..
.
จดหมายปิดผนึก
...
ระบบสนทนาอย่างมีเหตุผล
พบ-พูด-เพ้อ-ขอ-เขว-ขว้าง-คบ-คลาย-ควร-คิด
มือ-มอง-เหม่อ-รูป-รอ-รัก-ใจ-จาก-เจอ-เจ็บ
หลบ-ลด-ลวง-ซึ้ง-เซ็ง-ซ่อน-ก้าว-แกล้ง-กำ-เกลอ
อาจดูไร้ความหมาย แต่ทุกคำล้วนมีความหมาย
อาจดูไร้ระบบ แต่ทุกคำล้วนมีระบบ
อาจดูไร้ค่า แต่ทุกคำล้วนมีค่า
...
หายไป
หายใจ
หายลับ

2014/Aug/15

ถ้ายังคงเป็นแบบนี้อีก ผมคิดว่าคงไม่นานหรอก
...
หลายวันก่อนในช่วงหยุดยาว ผมคิดเรื่องน่าสนใจได้
และคิดว่าจะนำมาเขียนลง Exteen เช่นทุกครั้ง
แต่พอจะเข้า Exteen กลับต้องพบกับเหตุการณ์เดิม
ผมไม่สามารถเข้า Exteen ได้ ...
ถึงแม้จะพยายามกด Refresh หลายต่อหลายครั้ง
พยายามตัดเนต แล้วต่อใหม่หลายหน พยายามเข้าจากทาง Google
และอีกสารพัดวิธีที่ผมพยายามหาทางเข้าไป
แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถเข้ามายังหน้า Exteen เพื่อเขียนงานได้
...
ความรู้สึกที่ว่าช่างคล้ายกับ การพยายามทำอะไรสักอย่างที่มันไร้ค่า
ผมพยายามทำซ้ำ ๆ หลายต่อหลายครั้ง พยายามลองหลายต่อหลายหน
แต่สุดท้ายหน้าจอที่ผมเห็นก็ขึ้นเพียง
Internet Explorer cannot display the webpage
...
ถ้ายังคงเป็นเฉกเช่นนี้ บางที จุดจบมันคงใกล้เข้ามาแล้ว
ทั้งเรื่องคน Views, Comments และอื่น ๆ ที่ลดลงอย่างน่าใจหาย
ด้วยเหตุที่มี Blog เกิดขึ้นมากมาย รวมถึง FB, IG อันโด่งดังนั่น
ทำให้ปัจจุบันคนเขียนเรื่องราวน้อยลง แต่ใช้ภาพมากขึ้น
ภาพเพียงภาพเดียวบรรยายเรื่องราวได้นับล้านคำ
นั่นอาจทำให้บล็อคกระดาษของผมล่มสลายในที่สุด
...
ผมมีสองทางเลือกในตอนนี้ นั่นคือ เลือกที่จะเขียนต่อในที่แห่งนี้
แล้วยอมล่มสลายไปพร้อมกันกับ Exteen (ขออภัย แต่ไม่ได้แช่งนะครับ)
หรือจะย้ายบ้านหนี แล้วไปเขียนในบ้านใหม่
...
คำตอบที่ว่าคงมาในเร็ววัน
...
..
.
จดหมายปิดผนึก
...
ไม่ว่าวิ่งตามเธอเท่าไหร่ก็ไม่ทัน
สุดท้ายฉันก็ล้มลง หมดแรง และตายตรงนั้น
...
ล่ม
จน
เหนื่อย

2014/Aug/08

ขอขอบคุณท่านต้น กล่องหกด้าน ที่ทำให้ผมค้นหาเส้นทางเจอ
...
บางครั้งการพบกันมันก็เป็นอะไรที่เข้าใจได้ยาก
ตัวผมเองไม่ได้พบปะพบเจอใครง่าย ๆ ในวงการงานเขียน
เหตุเพราะตัวผมเองไม่ได้ทำงานในวงการงานเขียน
ทำให้การพบปะนักเขียน หรือเส้นทางนักเขียนเป็นไปได้ยาก
สาเหตุอีกประการก็คือ ความไม่มุ่งมั่นของตัวผมเอง
ผมไม่ค่อยจะพยายามเสาะหาเส้นทางที่เป็นไปได้
เนื่องจาก งานเขียน สำหรับผมมันก็เป็นเพียงแค่ งานอดิเรก
หาใช่ ความสามารถพิเศษ แต่อย่างใด
(เพิ่มเติม 0427 ความสามารถพิเศษ อ่านกันได้ครับ)
ดังนั้น ผมจึงไม่ค่อยขวนขวายตามหาเส้นทางเท่าใดนัก
ทว่า จะด้วยเหตุบังเอิญ หรือชะตาฟ้าลิขิตใด ๆ ก็ตามที
ผมได้พบนักเขียนท่านหนึ่งผ่านทางเกมในโทรศัพท์มือถือ
ที่เรียกว่า LINE Rangers โดยไม่ได้ตั้งใจ
...
เพราะตัวของผมเองไม่มี Facebook จึงไม่อาจเชื่อมโยงบางสิ่งได้
แต่เพราะ Facebook นี่เองที่ทำให้เชื่อมโยงถึงกัน
ผมได้พบกับท่านต้นโดยบังเอิญจากสายตาที่มองผ่าน ๆ ตามคอมเมนต์
ด้วยความสนใจว่าเขาเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับอะไร
ผมจึงเข้าไปอ่าน และพบว่านี่แหละคือ จุดเชื่อมต่อเส้นทางแห่งการเริ่มต้น
...
การพบกันครั้งนี้จะทำให้ชีวิตผมก้าวต่อไปยังจุดใดนั้น
เป็นสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดออก แต่เพราะการพบกันครั้งนี้เอง
ผมเชื่อมั่นว่ามันคงจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงแน่นอน
อย่างน้อยเส้นทางที่เคยดำมืดก็เปิดออกแล้ว
ผมเชื่อว่าเบื้องหน้ามันคงมีอะไรที่น่าสนใจรออยู่อย่างแน่นอน
...
..
.
นาน ๆ ทีเขียนแนวบวกบ้างก็ไม่เลวเหมือนกันแฮะ
แต่ปกติผมเป็นคนมืดมนเสียด้วยสิ เลยเขียนแนวสิ้นหวังง่ายกว่า
...
..
.
มาเถิดมา ร่วมเล่น ไลน์เรนเจอร์
รู้ไหมเธอ แซลลี่ น่าสงสาร
ถูกจับตัว กักขัง แสนเนิ่นนาน
เพราะคนร้าย คืบคลาน ลักตัวไป
...
รวมพลัง กันเถิด เหล่าเรนเจอร์
อย่าพร่ำเพ้อ รีบลุย ในเมืองใหม่
บุกไม่หยุด ทำลายฐาน ให้เร็วไว
คงไม่ไกล ที่จะได้ พบเจอกัน
...
รีบสมัคร ชักชวน เพื่อนเรนเจอร์
เรียกเพื่อนเกลอ มาช่วย ยามคับขัน
ส่งคะแนน มิตรภาพ กันทุกวัน
ร่วมฝ่าฟัน ดันศัตรู ให้ปราชัย
...
แซลลี่อยู่ ไม่ไกลแล้ว ทีมเรนเจอร์
ใกล้พบเธอ แซลลี่ เธออยู่ไหน
ได้ยินเสียง แซลลี่ สุดดวงใจ
เราจะไป ช่วยเธอ อย่างแน่นอน
...
..
.
จดหมายปิดผนึก
...
ก้าวแรกนั้นยาก ก้าวมากนั้นแย่
แต่ถ้าไม่ก้าวยิ่งแย่ และยิ่งยาก
...
คืนนี้ฟ้ามืดมิด
หวังเพียงแสงจันทรา
จะทำให้ฉันเห็นเธอ

2014/Aug/06

ความสามารถพิเศษ คืออะไร ? ผมสงสัยมาตั้งแต่เด็กเสมอ
ด้วยความที่ผมในวัยเด็ก ไม่มีอะไรโดดเด่นพอจะเรียกได้ว่าเป็นความสามารถพิเศษ
กีฬาก็ปานปลาง หน้าตาก็ปานกลาง รูปร่างก็ปานกลาง
จะมีก็แค่เรียนที่ค่อนข้างดีกว่าปานกลางเล็กน้อย แต่ก็ไม่ถึงกับเป็น อัจฉริยะ
ไม่ได้มีเรียนเก่งถึงที่สุดของที่สุด เพราะเหตุนั้นผมจึงเกิดความสงสัย
...
เหตุใด ว่ายน้ำ ฟุตบอล จึงเป็นความสามารถพิเศษ
เหตุใด เปียโน ร้องเพลง จึงเป็นความสามารถพิเศษ
แต่ทำไมกันเล่า การเรียนเก่ง จึงไม่ใช่ความสามารถพิเศษ
...
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เรื่องความสามารถพิเศษก็หลงลืมไปจากชีวิตผม
จนกระทั่งวันที่ผมเรียนจบปริญญาตรี และหางานทำ
คำว่า ความสามารถพิเศษได้หวนย้อนกลับคืนมาในสมองอีกครั้ง
...
ในเอกสารการสมัครงาน ช่อง "ความสามารถพิเศษ"
ดูจะเป็นอะไรที่ยากเย็นสำหรับผมพอสมควร
เพราะผมไม่รู้ว่าความสามารถอะไรบ้างที่มันเรียกได้ว่า "พิเศษ"
การคิดเลขเร็ว เป็นความสามารถพิเศษหรือไม่ บางทีก็คงใช่
แต่เมื่อจะเขียนลงในช่อง "ความสามารถพิเศษ"
ผมเองก็ไม่มั่นใจนักว่ามันพิเศษกว่าคนอื่น ๆ แค่ไหน
การวาดรูป เป็นความสามารถพิเศษหรือไม่ บางทีก็คงใช่
แต่เมื่อจะเขียนลงในช่อง "ความสามารถพิเศษ"
ผมเองก็ไม่มั่นใจนักว่ามันพิเศษกว่าคนอื่น ๆ แค่ไหน
แล้วจู่ ๆ ผมก็นึกขึ้นมาได้
...
ที่จริ