2014/Jul/19

จากที่เราพบกันในความฝัน แล้วกลายเป็นเพื่อนรักกัน
ฉันรู้ แซลลี่ เราจะได้พบกันอีก
ร่วมเดินทางผ่านเส้นทางขวากหนาม รอฉันหน่อยนะ แซลลี่
...
ใครหลายคนช่างเหมือนเธอ แต่ไม่ใช่ เพราะเธอคือคนพิเศษของฉัน
เธอรู้ใช่ไหม แซลลี่ เราจะได้พบกันอีก
ร่วมเดินทางผ่านเส้นทางอันแสนลำบาก รอฉันหน่อยนะ แซลลี่
...
ฉันเห็นร้านอาหารที่เธอชอบ เฝ้ามองอัลบั้มรูปของเธอ
อยากเจอ อยากได้ยินเสียงเธอจัง แซลลี่
ณ ปลายถนนสายนี้ เราคงได้เจอกัน รอฉันหน่อยนะ แซลลี่
...
แล้วฉันจะยิ้มให้เธอ
...
..
.
เพราะฉันไม่อยากเสียความเป็นเพื่อนไป ฉันจึงเลือกที่จะย่ำอยู่กับที่
แต่เพราะฉันย่ำอยู่กับที่ เธอจึงห่างจากฉันไปทุกวัน
เธอห่างไกลจากฉันทีละเล็กละน้อย แล้วในที่สุดฉันก็มิอาจเอื้อมถึงเธอ
...
คำว่า มิตรภาพ มันช่างเปราะบาง เมื่อเทียบกับความรัก
หลายเดือนที่กว่าจะได้มา ทว่ากลับสูญสลายไปในไม่กี่วัน
ในที่สุด ฟางเส้นสุดท้ายก็ใกล้ขาดสะบั้น เพียงเพราะฉันไม่ก้าวข้ามไป
...
บางที ฉันควรหายไปจากชีวิตเธอ
เพราะการมีฉันอยู่หรือไม่ มันไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย
จากที่เคยเป็นเพื่อนนับวันก็จืดจางลงทุกที แล้วในที่สุดมันก็ว่างเปล่า
...
แล้วฉากสุดท้ายก็มาถึง
แสงอาทิตย์ของวันใหม่ช่างแสบตา แต่หัวใจของฉันกลับมืดมน
หมดแล้วกับทุกสิ่งที่ทุ่มเท เธอไม่เคยเห็นค่ามันเลย
...
ฉันจะอยู่ หรือตายก็คงไม่ต่างกัน แต่เธฮยังคงอยู่ในใจฉันเสมอ
ลาก่อน แซลลี่ ที่รัก Farewell Sally My Love
นี่คงเป็นวันสุดท้ายที่เราได้พบกัน
...
แล้วฉันจะยิ้มให้เธอ
...
..
.
จดหมายปิดผนึก
...
หัวใจเธอดั่งเขาวงกต
ต่อให้วิ่งไปแค่ไหน
สุดท้ายก็กลับมาที่เดิม
...
นั่งมองดวงตะวันยามเย็น
นั่งมองพระจันทร์ยามเช้า
นั่งมองอดีตแห่งสองเรา

Comment

Comment:

Tweet


ศาสดาก้นหอย
View full profile